|
|
|
|
|
|
|
Kreta jest największą z greckich wysp i jest sama dla siebie osobnym światem. Oferuje turystom bardzo atrakcyjne warunki wypoczynku. Liczne hotele, wakacyjne osady, ogrody położone w pobliżu plaż i ośrodki domów campingowych służą doskonale wczasowiczom nie psując jednocześnie malowniczego krajobrazu. Pełne swoistego uroku są miękkie piaszczyste plaże prowadzące do wód Morza Śródziemnego, które w tych okolicach oszałamia swoimi barwami.
Życie mieszkańców Krety mimo rozwijającej się cywilizacji nadal toczy się własnym rytmem w dzikich górskich regionach lub na równinach, wśród upraw winorośli i rozległych sadów pomarańczowych i cytrynowych.
Do wszystkich ciekawych miejsc na wyspie dotrzeć można dobrymi drogami wiodącymi przez górskie tereny wyspy. Na całej wyspie zachowały się pozostałości każdego z okresów kreteńskiej historii i kultury, od czasów najdawniejszych, minojskich, do zupełnie współczesnych, pochodzących z okresu II wojny światowej.
Na Kretę można dolecieć samolotem z Aten, lub dopłynąć statkiem z Pireusu. Można powiedzieć, że okres klasyczny i rzymski w porównaniu ze stopniem rozwoju cywilizacji minojskiej (zniszczonej w 1400 r p.n.e.) był dla Krety okresem schyłkowym. Dla arabskich zdobywców w 824 r. była Kreta punktem startu do wypraw pirackich na obszarze Morza Śródziemnego.
Arabskich najeźców wyparł z Krety późniejszy cesarz Imperium Bizantyjskiego, generał Niceforos Fokas. Po około 26 latach pod rządami weneckimi, na wyspie dokonał się krótkotrwały rozwój ekonomiczny i kulturalny. Od roku 1699 tj. od najazdu Turków, Kreteńczycy nie ustawali w walce o niepodległość. Osiągnęli ją w roku 1912, kiedy wyspa stała się częścią państwa greckiego.
Górzysta o wydłużonym kształcie wyspa osiąga 55 km szerokości, rozciąga się na odcinku 264 km ze wschodu na zachód. Zamieszkuje ją około 500.000 ludzi. Łańcuchy wysokich gór (Dikti 2142 m n.p.m., Idi 2456 m n.p.m. i Białe Góry albo Letka Ori 2454 m n.p.m.) dzielą wyspę na cztery odmienne regiony, które tworzą prowincję: Chania, Rethymnon, Heraklion i Lassithi.
HERAKLION
Miasto Heraklion (średniowieczna Candia) jest głównym portem dla przybywających tutaj drogą morską lub powietrzną. Miasto zyskało na atrakcyjności od chwili, kiedy w najbliższym sąsiedztwie odkryto cenne skarby sztuki.
Heraklion, będący niegdyś weneckim portem wiodącym do wschodniego basenu Morza Śródziemnego zachował w dobrym stanie wzniesione dookoła miasta XVI wieczne mury. Inne godne uwagi zwiedzających miejsca to: fontanna Marosini, kościół św. Marka, forteca wenecka, Loggia, kościół św. Minasa i bazar.
Najbogatszą kolekcję obiektów od czasów cywilizacji minojskiej posiada w swych zbiorach Muzeum Archeologiczne. Dwadzieścia sal wypełniają arcydzieła z Knossos, Faestos, Malii, Aghi Triady i innych miejsc.
KNOSSOS
5 km od Heraklionu znajduje się największa atrakcja Krety-Knossos. Najciekawszymi ruinami są tam: zrekonstruowany pałac i przyległy obszar z Propylejami (długie przejście), budynki magazynowe, przedsionki i dziedzińce. W Pałacu Minosa odnaleźć można bardzo piękną klatkę schodową szereg komnat i salę tronową najstarszego z Europejskich królestw. Kamienny tron z wysokim oparciem nadal znajduje się, jak przed wiekami, między malowidłami gryfów. System sanitarny pałacu w Knossoa nadal budzi podziw i zdumienie współczesnych. Wejście do wszystkich komnat było możliwe z centralnego dziedzińca. Większość miała jaskrawe ściany i kafelkowaną podłogę oraz system oświetlenia, wentylacji i kanalizacji.
Poza pałacowymi murami ludzie mieszkali w domach skonstruowanych z kamienia, drewna i płyt gipsowych. Wiele było dwupiętrowych i miało sześć lub osiem pomieszczeń mieszkalnych.
Pałacowe freski są wyjątkowo interesujące, przedstawiono na nich plotkujące kobiety, ludzi na stadionie obserwujących zawody i odpoczywających na wakacjach. Na jednym z nich obejrzeć można zawody z bykiem, kiedy młody akrobata chwyta za rogi atakującego byka tylko po to, by się odbić do salta nad ogromnym cielskiem i wylądować w ramionach akrobatki.
Kobiety minojskie wydawały się lubić duże kapelusze ozdobione wstążkami, głęboko wcięte suknie z wypuszczonymi rękawami, talią osy i przybraniem z falbanek. Piersi zwykle kretenki nosiły odkryte lub bardzo delikatnie zawoalowane, co też spowodowało porównanie ich, w niedawnych czasach, do Paryżanek.
Całe Knossos jest niemalże labiryntem. Słowo pochodzi od „Labrys", lidyjskiego terminu dla podwójnej siekiery. Emblemat ten był symbolem pałacu w Knossos i później także pojawił się jako motyw dekoracyjny.
FAESTOS -GORTYNA-AGHIA TRIADA -MATALA.
W ruinach Faestos (64 km od Heraklionu) odnaleziony został inny minojski pałac zwracający uwagę swym wejściem, z piękną klatką schodową. Faestos rywalizowało z miastem Gortyna (47 km od Heraklionu), gdzie odnaleziono wiele interesujących inskrypcji, a wśród nich znaną kamienną tablicę z prawami miasta (VI w. p.n.e.).
W Aghia Triada (13 km od Faestos), blisko morza odkryto ruiny minojskiej willi z pięknymi wazami i innymi pozostałościami.
Na wschód od Heraklionu droga wiedzie serpentynami do pustych plaż, zatoczek i równin łączących się z morzem.
Malia. Znajdują się tam podobne do budowli w Knossos i Faestos pozostałości minojskiego pałacu.
LASSITHI
Na płaskowyżu Lassithi ramiona około 10.000 wiatraków leniwie obracają się na wietrze. Pobliska droga wiedzie do Mali, wspinając się na kolejne wzgórza, by w końcu odsłonić widok całej urodzajnej równiny Lassithi.
AGHIOS NIKOLAOS
Z Mali łatwo dotrzeć do pięknej Zatoki Mirabello, W miejscowości Elounda i Aghios Nikolaos schronienie zapewniają hotele i bungalowy.
SITIA
Nad ładnym portowym miasteczkiem dominuje tort pochodzący z czasów weneckiej dominacji. Centrum miasta oferuje usługi tradycyjnej kuchni greckiej. Zainteresowanym polecić należy zwiedzanie najmniejszego minojskiego pałacu w okolicy Kato Zakro.
Najbardziej wysuniętym na wschód obszarem Krety jest cypel Wai - porośnięty jedynym w Europie lasem palmowym.
JERAPETRA
Na południowym brzegu Krety leży mały port i miasteczko Jerapetra. Jest to rolnicze centrum obwiedzione z każdej strony długimi plażami. Ludzie utrzymują się tutaj z rybołówstwa, hodowli jarzyn i turystyki. Silny orientalny koloryt miasta pochodzi z labiryntu alej, wyznaczonego przez jednopiętrowe domy (kiedyś w posiadaniu Muzułmanów). Balkony i okna zdobią liczne kwiaty i zieleń porastającą również dziedzińce i ogrody. Wśród innych atrakcji miasta wymienić należy wenecką fortecę i XVIII wieczny meczet. Brzeg morski otaczają liczne tawerny. By zażyć luksusowej kąpieli trzeba iść na wschód miasta, lub wynajętą łodzią dotrzeć do niedalekich skał. Interesującą jest również wycieczka do Mirtos - plantacji bananów i gaju pomarańczowego.
RETHYMNON
Rethymnon leży 78 km na zachód od Heraklionu. Jest to czarujące małe miasteczko, którego historia sięga IV w. p.n.e. Rozkwitało głównie pod rządami weneckimi. Wtedy też dokonał się tam największy postęp w sztuce i nauce. W wielu punktach miasta widoczne są nadal wpływy weneckie, o których świadczą liczne wąskie uliczki ze starymi kamienicami i forteca, lokalnie znana jako Fortetza. Warte uwagi są pobliskie klasztory Arcadi i Preweli.
W tle, ponad wieżami miasta wznosi się okryty śniegiem szczyt Psiloritis (albo Idi). W mieście działają dwie przystanie. Pierwsza z nich, mniejsza,posiada wiele uroku. W drugiej nieustannie tętni życie. Przyjemnie jest spacerować wzdłuż wąskich białych uliczek miasta, podziwiając cudowną architektoniczną mieszankę. Co ważniejsze - w mieście i okolicy znajduje się kilka dobrych hoteli i plaż. Historyczny klasztor Arcadi jest oddalony tylko 23 km stąd. Od roku 1866 trwa jego restauracja po pożarze, który pogrzebał około 1000 kobiet, mężczyzn i dzieci, szukających schronienia przed Turkami. Klasztor czczony jest obecnie jako symbol walki niepodległościowej. Corocznie, w ósmym dniu listopada obchodzona jest rocznica tego wydarzenia
CHANIA
Stare, nadmorskie miasto utrzymane w weneckim charakterze. W centrum wznosi się forteca „Kasteli". Nowie miasto -przyjemne i tętniące życiem, o współczesnej architekturze, z zielonymi przez cały rok ogrodami. Peryferie miasta porastają niezliczone gaje pomarańczowe, których zapach w okresie kwitnienia napełnia okolicę. Pobliskie drogi prowadzą do sąsiednich plaż i wewnątrz wyspy, aż po wybrzeże Morza Libijskiego.
Chania, z około 50.000 mieszkańców, jest stolicą Krety i jej administracyjnym centrum. Nie posiada zbyt wielu interesujących obiektów architektonicznych, choć godny uwagi jest dom i grób wielkiego męża stanu - najsłynniejszego syna Krety, Eleftheriosa Wenizelosa. Równie ciekawy miejscem w Chanii jest przystań marynarki wojennej w Zatoce Suda, ponad którą zachowały się resztki starożytnej Aptery.
Południowe, urwiste wybrzeża z pionowymi klifami wynurzają się z morza. Wśród nich rozciągają się długie plaże, z odciętymi od świata rybackimi wioskami.
|
|
|
|
|
|
|