Wzdłuż wybrzeży zachodniej Grecji leżą Wyspy Jońskie o bardzo odmiennym od reszty kraju krajobrazie. Przez wieki na wyspach krzyżowały się drogi z greckiego lądu stałego i Europy zachochodniej, a pomimo tak różnorodnych wpływów rozwinęła się tutaj samodzielna kultura z literaturą, sztuką i muzyką.
Wszystkie wyspy: Korfu, Paksi,Lewkas, Kefalinia, Itaka, Zakinhos i Kythera(w greckim Eptanissa)przeszły te same koleje historyczne. Scalają różnorodne tradycje oferując turystom bogactwo scenerii i charakterów.Geograficznie Kythera nie należy do wysp Jońskich jednakże podobnie jak one,długo pozostawała pod rządami weneckimi.
W starożytnych czasach wielkie miasta-państwa: Sparta, Ateny i Korynt dążyły do opanowania Wysp Jońskich. Prowadziły one wspólną walkę przeciw najeźdźcom rzymskim, lecz i one zmuszone zostały, razem z resztą Grecji, do przyjęcia rzymskiego zwierzchnictwa. Od tego momentu przechodziły kolejno w ręce władców Bizancjum, Turków, i Wenecjan aż do 1797, kiedy przeszły pod panowanie Francji, Z kolei nastąpił okres dominacji rosyjskiej, zakończonej powrotem Francuzów w latach 1807 do 1814 r. Potem nastąpiły rządy brytyjskie i w końcu, w 1863 r. wyspy przyłączono do Grecji w wyniku ustaleń Traktatu Londyńskiego. Szczęśliwie niedługi okres panowania tureckiego nie uniemożliwił rozwoju w dziedzinie literatury, sztuk plastycznych a szczególnie malarstwa. Zachowane w wielu kościołach i muzeach Wysp Jońskich eksponaty świadczą o tym, jak sztuka grecka mogłaby się rozwijać, gdyby nie długi okres panowania tureckiego. Stąd pochodzą znani twórcy literatury, między innymi: Andreas Kalwos, Hugo Foscolo, Arystoteles Walaorilis i Dionisios Salomonos - autor hymnu greckiego.
|