Wszystko w Atenach wydaje się być wybudowane w odniesieniu do Akropolu, 156-metrowej skały, dominującej nad miastem. Jest dobrze widoczna z każdej części Aten. Białe kolumny Partenonu kontrastują z błękitem nieba, który nadal pozostaje nieśmiertelnym symbolem geniuszu człowieka.

Wykopaliska archeologiczne na zboczu i płaskim wierzchołku ujawniły, że „Święta Skała" była po raz pierwszy zamieszkała w neolicie, tj. około 6000 lat temu. Najpierw Pelazgowie, a później Jonowie przybyli tutaj, by się osiedlić. Mieszkali w jaskiniach, głównie wzdłuż północnej strony. W razie zagrożenia poszukiwali schronienia na szczycie. Także źródła przyciągały tutaj plemię za plemieniem. Z biegiem czasu mała osada rozprzestrzeniła się na sąsiednie rejony: Wzgórze Pnyks, Ägore i Keramikos. Odbywało się to nieprzerwanie do VI w. p.n.e., kiedy Ateny osiągnęły Lykabet i Hymet. Pierwsza kamienna świątynia powstała na początku VI w. p.n.e. zastępując starą drewnianą. Partenon był poświęcony bogini Atenie. Kilka rzeźb z tympanonu przechowuje Muzeum Akropolu. Podczas wojny z Persami (480 - 479 r. p.n.e.) Akropol został splądrowany. To, co możemy oglądać dzisiaj powstało w dużej części za rządów Peryklesa, między 460 - 429 r. p.n.e. Przez cały okres średniowiecza Akropol pozostawał prawie nienaruszony.
Fortyfikacje zostały dobudowane przez różnych zdobywców. Także przez nich dokonane były liczne zmiany. W 429 roku świątynie zostały zamienione na prawosławne kościoły, a później pod turecką okupacją Partenon został zamieniony na meczet.
Podczas oblężenia przez Wenecjan w 1687 roku, kilka budynków zostało częściowo zburzonych przez pociski armatnie i pożar, który trwał dwa dni.

Partenon

Partenon jest świątynią dziewicy Ateny (w greckim „parthe-na"). Zbudowany jest z pende-lickiego marmuru. Znany jest na całym świecie ze swej doskonałej prostoty i genialnego kształtu. Budowla jest wzniesiona w stylu doryckim i znajduje się na tym samym miejscu, gdzie były dwie poprzednie. Partenon był budowany przez 15 lat (447 -432 r. p.n.e.).

Erechtejon

Erechtejon jest od razu poznawany po wspaniałych Kariatydach (Korach) - młodych kapłankach, które podtrzymują dach świątyni swoimi głowami. Był on poświęcony mitycznemu królowi - bohaterowi Erechteusowi (który później identyfikowany był z Posejdonem). Ateńczycy mówili, że w tym miejscu Atena i Posejdon walczyli o opiekę nad Atenami. Atena zwyciężyła, ponieważ wydobyła z ziemi drzewko oliwne.

Świątynia Ateny Nike

Delikatna i pełna wdzięku budowla na prawo od Propylejów (monumentalnego wejścia na Akropol)to świątynia Ateny Nike , zwana także jako świątynia  „Bezskrzydłego Zwycięstwa” Zbudowana w V w. p.n.e. dla uczczenia Greckich zwycięstw nad Persami. Fryz przedstawia sceny z bitew. W małej świątyni Ateńczycy składali hołd Atenie bez skrzydeł, tym samym  nie mogła ich opuścić.

Muzeum Akropolu

Muzeum usytuowane jest w południowo-wschodniej części Akropolu i przechowuje bezcenne archeologiczne znaleziska. Wystawa urządzona jest w początku chronologicznym, poczynając od okresu archaicznego(800-600r. p.n.e.), przez okres klasyczny (500 – 400 r. p. n. e)do hellenistycznego i rzymskiego. Między innymi  wśród eksponatów znajdują się rzeźby, reliefy z tympanonu, fryzy i metopy z Partenonu, Erechtejonu i świątyni Ateny Nike. Na wystawie znajduje się także unikalna kolekcja „Kor" - posągów młodych dziewcząt z charakterystycznym dla okresu archaicznego uśmiechem. W drugiej sali eksponowany jest „Moschoforos" -człowiek dźwigający cielątko na ramionach. Jest to wyjątkowo piękna rzeźba, warta zauważenia ze względu na swą kompozycję i formę plastyczną.
W sali V znajdują się figury z tympanonu „Gigantomachia" czyli Bitwa Gigantów ze starej świątyni Ateny, zbudowanej przez Pizystrata. Więcej eksponatów nazywanych „oderwanym stylem" jest do obejrzenia w następnej sali, między innymi relief przedstawiający „Zamyśloną Atenę", która wydaje się być tak zaabsorbowana swoimi myślami, że oparła głowę na włóczni. Najbardziej charakterystycznymi rzeźbami tego stylu są: „Chłopiec Krytyjski", i „Blondynek" nazywany tak z powodu żółtego koloru włosów.
W sali VI umieszczono większość posągów „Kor", między innymi „Kora w peplos" nazwana tak od peplos (płaszcz) zarzuconego na chiton. Posąg posiada oryginalną kolorystykę i tajemniczy wyraz twarzy.

Teatr Dionizosa

Jest to teatr starożytnej Grecji , gdzie po raz pierwszy pokazywano były sztuki słynnych dramaturgów (Ajschylosa, Sofoklesa, Eurypidesa, Arystofanesa, Meandra). Leży on u stóp Akropolu  obok ..Sanktuarium Dionizosa" Dawniej teatr miał drewniane siedzenia, które zamieniono na kamienne w latach 342 - 326 r. p.n.e. w większości  takiej formie, jaką widzimy dzisiaj. Teatr mógł pomieścić ok.20.000 widzów w 78 rzędach. Pierwszy rząd zawierał 67 marmurowych   tronów, gdzie siadywali ważniejsi obywatele (kapłani, przywódcy, notable).
Orchestra  - otwarty półokrąg między sceną, a widownią został przebudowany przez Rzymian, którzy organizowali tutaj walki Gladiatorów, jak i pozorowane bitwy morskie.

Odeon Herodesa Attykusa

Teatr u stóp Akropolu został wybudowany w II wieku przez Herdesa Attykusa na cześć swojej żony Pegilli. Ma kształt właściwy teatrom starożytnym w Rzymie. Mieści około 5000 widzów. Widownia była restaurowana w latach 1950 - 51. Pierwotnie używany był dla spektakli muzycznych i dramatycznych. Dzisiaj jest głównym miejscem Ateńskiego Festiwalu prezentującego każdego lata koncerty, recitale i przedstawienia dramatyczne.