Ten ogromny półwysep jest właściwie wyspą w południowej Grecji. Kształtem przypomina liść morwy. Z tego powodu w Średniowieczu nazywany był Moreas (od greckiego słowa oznaczającego morwę). Natomiast starożytna nazwa brzmiała Peloponez albo Peloponissos (wyspa Pelopsa mitycznego króla Prygei, który później panował nad Ilią i Arkadią).
Od starożytności starano się przeciąć Isthmus, który łączył Attykę z Peloponezem.
Jednakże kanał ten był gotowy dopiero w XIX wieku.
Powierzchnia półwyspu wynosi 21.439 km kwadratowych. Zamieszkiwany jest przez populację około 1.110.000ludzi. Większą część obszaru zajmują doliny oddzielone wysokimi górami, sięgającymi do wysokości 2.407m n.p.n. w Tajgecie. Rzeki przecinają pasma górskie, wiele z nich ma trwałe miejsce w historii, np.:Aphios, PiniosiEwro-tas. Równiny Hi, Messini i Argolis są jednymi z najbardziej urodzajnych w Grecji.
Znajdujące się tam ślady ludzkiej aktywności pochodzą sprzed 100.000 lat p.n.e. Badania archeologiczne wykazały, iż pozostałości odnalezione w Hi, Nemei, Lemie, a także w innych miejscach pochodzą ze Starej i Nowej Epoki Kamiennej. W okresie mykeńskim Peloponez osiągnął największy rozkwit (1600- 1100r. p.n.e.). Rozwinęły się wtedy takie miasta jak: Mykeny, Tiryns, Sparta, Pilos i cieszyły się one wysokim poziomem rozwoju cywilizacyjnego. Od czasów prehistorycznych w Olimpii odbywały się Igrzyska Olimpijskie. Pokojowo współzawodniczyli w nich atleci z miast całej Grecji i kolonii.
W okresie klasycznym rywalizacja między Spartą, a Atenami doprowadziła do wojny peloponeskiej, która zapoczątkowała schyłek starożytnej Grecji.
Wraz z przybyciem Macedończyków pod dowództwem Aleksandra Wielkiego Peloponez utracił niepodległość. Upadek trwał nadal mimo krótkiego okresu ponownej prosperity pod Konfederacją Achajską. Dalsze próby odrodzenia miały miejsce pod rządami królów Sparty Agisa i Kleomenisa. Ostatecznie klęska przyszła w 146 r. p.n.e., kiedy armie achajskie zostały pokonane przez rzymskiego generała Mummiusa. Peloponez wraz z resztą Grecji stał się prowincją Rzymu. Cierpiał wtedy wiele najazdów barbarzyńskich i żył pogrążony w upadku. Po Rzymianach przyszli Bizantyńczycy, którzy znów utworzyli tutaj swoją prowincję.
Rządy frankońskie nastąpiły po roku 1204, kiedy Godfrey de Villehardouin podzielił cały obszar na 12 lenn zarządzanych przez baronów z Francji. Dlatego wybudowano tutaj kilka fortec. Największe z nich były w Monemw, Mainie i Mistrze. Ta ostatnia stała się później jednym ze wspaniałych bizantyńskich miast. Właśnie z Mistry ostatni cesarz Imperium Bizantyńskiego Paleologos, udał się do Konstantynopola, by bronić miasta przed Turkami Mahometa II.
Przez niemalże 5 wieków Peloponez i inne części Grecji pozostały pod turecką okupacją Właśnie tu zaczęła się niepodległość. Zaraz po wyzwoleniu Na fplion przez kilka lat był stolica państwa do 1843 r.